87 entry daha
  • yozlaşmadan önceki dönemlerde, genellikle ilkokulun son sınıfında milletin diline düşen; kulaktan kulağa yayılan; meraktan hemencecik sorup öğrenilen lakin bir türlü muvaffakiyet sağlanamadığından içinden çıkılamayan çocuk paradoksu.
    çocukken duyulup yapıldığında, çocuğu kanter içinde kompleksler alemine sürükleyebilen mutlak bir başarısızlık öyküsüdür de. günlerce, haftalarca uğraşıyor idim, fekat o olmuyor olmuyordu.
    kıpkırmızı olmuş mutsuz bir pipi, yorgun bir çocuk ve ebeveyne banyo yapıyor imajı vermek için ikide bir yalandan su dökme hareketi. maksat ses çıksın ki "aha bizim oğlan yıkanıyor" desinler. ulen habire su döküp şelale ortamı mı yapayım, yoğun buhar içinde nefes almaya mı çalışayım, yoksa dikkati dağıtmadan sayarak otuzbir çekmeye mi çalışayım? hangi birini nasıl edeyim. hem niye otuzbir? bunu düşünürken bile bir çocuk sinirlenebilir, planladığı eylemden çabucak uzaklaşabilir. len yoksa bu defa da mı sayıyı tutturamadım, galiba yine 30 ya da 32 yaptım diye düşünebilir ve içine başarısızlık duygusu dolabilirdi, ki doluyordu da zaten. hey allahım ya. (bkz: #11681126)
94 entry daha
hesabın var mı? giriş yap